昨夜悲風(fēng)何處渡,應(yīng)攜月光踏簾來。
悲風(fēng)卷簾月趁隙,一泓漣漪泛清云。
春風(fēng)復(fù)蘇悲風(fēng)渡,夏風(fēng)擺荷悲風(fēng)渡。
秋風(fēng)解木悲風(fēng)渡,冬風(fēng)連雪悲風(fēng)渡。
一夜悲風(fēng)上高堂,青絲化雪成相思。
悲風(fēng)何處渡,悲風(fēng)無處渡,悲風(fēng)處處渡。
悲風(fēng)渡我徐徐入,悲風(fēng)去我時(shí)時(shí)盡。
悲風(fēng)繞指輕無跡,悲風(fēng)千鈞重如山。
一夜清苦悲風(fēng)渡,若無悲風(fēng)卻無情。
悲風(fēng)浣心涼如雪,悲風(fēng)渡體如無物。
輕掩悲風(fēng)如簾落,誰家院庭葬悲風(fēng)。
繽英輕舞悲風(fēng)動(dòng),似舞清秋一生苦。
悲風(fēng)入杯千金醉,仙人飲之亦垂淚。
心有七竅熱血流,難敵悲風(fēng)透體來。
悲風(fēng)一曲渡,涼情歡苦薄。